तन्नेरिको हाइकिङ मस्ती


सातदोबाटोको अमृत भोजन अगाडि उभिएर काकाबा ले “हाइकिमा स्वागत छ ” भनिरहदा घण्टाघर को घडी शायद सात बजेको घन्टी हानी सकेको हुनुपर्छ , साथ मा तन्नेरी हरु को हाइकिङ मस्तीनि सुरु भै सकेको थियो । उनै काका बा , सुमन मन्जरी , नारायण अमृत , सुदिपसान ,पुजारी, राहुल भाई , बसन्ती र म भेला भैसकेका थिऔ – उमेश श्रेष्ठको प्रकृतिप्रेमी समुह ले आयोजना गरेको काठमाडौं -भिमडुङगा को हाइकिङ मस्ती का लागि । हुन त त्यो पदयात्रा मा कारीब १५० जना जती समाबेश थिए तर पनि मस्ती र हाइकिङ को रौनक भने करिब पन्द्र बिस तन्नेरी लाई लागेको थियो राम्रै सँग । सातदोबाटो बाट करिब आठ बजे छुटेको बस मा सितापाइला पुगे पछी थपिए – प्रमोद न्यौपाने , दिपक भट्टराई , कमल कुमार , सरोस , के पि शर्मा र मेडिकल् अफिसर सुदिप आचार्य । बस के चाहियो तन्नेरै को मस्ती सुरु हुन । पछाडी We Tweet for cause र TFC Nepal को लेखेको टि सर्ट लगाएका यो झुन्ड् ले “म आउँदा चै ओईे भन है झम्के गुलेली” सुरु गरे पछी भने त्यो हाइकिङ मात्र हाइकिङ रहेन , मस्ती , सास्ती, पूजारी र बिहाको रेखीका गफ सम्म पुग्यो ।टुइटरमा हासो ठट्टा गर्ने सुदिप आचार्य र सुमन मन्जरिलाई पूजारिले म पात्रो सम्म बोकेर आएको छु , लगन जुराउन भनेर ठट्टा गर्दा सिङै बसमा लामो हासोको फोहोरा होस् वा , बिहेमा रेखी हाल्ने कुरा आउँदा होस , तन्नेरी को हासो लगातार बर्सिरह्यो । करिब करीब आधा घण्टा बस यात्रा पछी अब सुर भो – हाइकिङ को असली हाइक अर्थात हिडाइ – तन्नेरी जोस कहाँ कम थियो र – हासो ठटटा , पूजारी र किस्सा को बर्षात जारी थियो – तर जब अलिक उकालो बाटो आयो अनी अस्लाई रुप देखायो हाइकिङ ले ।अली ठुला ज्यान भएका प्रमोद न्यौपाने र पत्रकार दिपक भट्टराई असिन पसिन देखिन्थे र बेला बेला मा बिच बाटो मै सुस्ताउथे ।

तन्नेरिको हाइकिङ मस्ती
तन्नेरिको हाइकिङ मस्ती

बाटो मा एक घण्टा हिंडेपछी भने अली राहत पाइयो – आप खान पाइयो , । बिच बिचमा हिडाइले थकेर चुर हुँदा पनि नारायण अमृत का जोक्स ले पनि अली उर्जा दिन्थ्यो भने – अर्का घुमन्ते सुदिप आचार्य को हिडाइको टिप्स ले । बाटभरी हरिया फाट । जुङा लाग्दै गरेका मैका का बोटहरु , हरिया डाँडाहरु – मनै रमाउने बन , कन्ला , खेत , गराहरु ।

प्राकितिक सुन्दरता !

प्राकृतिक सुन्दरता

रमाइलो सँग हिडियो कारीब ४ घण्टा । बाटोमा बेला बेला आप खान पाइन्थ्यो , या त नारायण अमृत को कृपा ले आरुबखडा । नारायण आँफैले रुख छाडेर आरुबखडा झारेर समेत खुवाउन भ्याए

नारायण अमृत आरुबखडा टिप्दै :)

नेपाल संसारका धेरै ठाउँ भन्दा धेरै गुना सुन्दर छ – वास्तवमै सुन्दर छ – अझ गाउघर को सुन्दरता शहरमा बस्ने लाई के थाहा ? नारायण अमृत को भाषामा शहरको ध्वनी प्रदुसन ले र फेसन प्रदुसण ले बिग्रीएका कान र आखा हरुलाई सितलता दिन केही बाँकी राखेनन सुन्दर फाट् , खेत बारी हरुले । बाटको छेउमा फुलेका फुलहरु , आरु र नस्पातिका बोटहरु , आलुबखडाहरु ले । अहा कती सुन्दर मेरो देश । आहा कती रमाइलो बाताबरण , अती रमाइलो परिबेस ।।

आरुको बोट
ल हेर केटा हो , हिंड्ने यसरी हो :P

बाटामा फलेको नास्पातीको बोट

चाहे हिउद होस् वा बर्सात को मौसम – कहिल्यै भुल्दैनन फुलहरु फुल्न । राता निला , पहेला फुल हरु । तर दुर्भाग्य – हामी तथाकथित शहरीया मान्छेले फुल लाई कहिल्यै माया गर्न जानेनौ , फुलाउन जानेनौ । आँखाभरी भरी हेर्न पाइयो सुन्दर फुल हरु – यात्रामा

फुल - इश्वोरको सुन्दर रचना !
फुल - इश्वोरको सुन्दर रचना !
फुल - इश्वोरको सुन्दर रचना !

फुल - इश्वोरको सुन्दर रचना !

आधिखोला उर्लेर आयो , आउने थिन मायाले बोलायो – फेरी पनि नारायण अमृतका लोक भाका सँङै करिब चार घण्टा को लखतरान यात्राा पछी हामी आइपुग्यौ भिमढुङगा । मकैको च्याखाको ढिडो स्वागत गर्न तम्तयार थियो । भोक र थकाईले चुर भएका हामीले सास रोकेर ढिडो खायौ – आलु र सिमिको तर्कारी र टमाटर को अचार सँगै ।

अब यात्रा करिब करिब् समाप्त भए सकेको थियो । नजिकै को मन्दिर भेला भए हाइके हरु । थकेर चुर कोही हाइके निदाउन समेत भ्यए केहीबेर । एकछिन पत्रकार दिपक भट्टराइ र काका बा को भाषाण समेत सुन्न पाइयो । मलाई चै खुट्टा दुखेर हैरान भएकोले दिक्दार लाग्यो भाषान सुन्न । भए नभरेका फुल बुट्टा भरेर गफ दिए बुढाहरुले । थाकेर लमतन्न परेका हाइके तन्नेरी हरुले अरुका कुरा त सुने सुनेनन तर दिपक दाई र काका बा को भाषण मा भने जमेर ताली बजाए । के के न दिब्य ज्ञान पाए जस्तो :)

हाइकेको हिडाइ

करिब एक घण्टा भाषाण बाजी पछी हामी फर्कियौ हाइकिङ बाट , गाडी चड्ने ठाउँ आइपुग्न अझ एक घण्टा थियो – सुस्केरा हाल्दै , थकाई मार्दै जसो तसो बाटो काटियो । गाडीमा आउँदै गर्दा मैले भने हाइकिङ र थकाई लगभग बिर्सें तर आँखा चिम्म गरेर बसेका बेला कुनै प्रक्रिती प्रेमी ले अगी मन्दिर मा भाषन गर्दा भनेको एउटा आवाज भने कानमा गुन्जिरहेको थियो – द सुप्रिम पावोर अफ द वोर्ल्ड इज द पावर अफ नेचर – अग्रिड महासय । धन्यवाद ! प्रक्रितीप्रेमी समुह । धन्यवाद काका बा । अनी धन्यबाद हाइके ।

This slideshow requires JavaScript.

Advertisements

3 thoughts on “तन्नेरिको हाइकिङ मस्ती

  1. किन कुन्नि सारै डाहा,अनि रिस उठ्यो आफै देखि हाइकिंगमा सहभागी हुन नपाकोमा! यो बबुरो, मुखको माड, पेटको सिकार,अनि बच्ने रहर संगै अनेकौ रहर तथा खुसीहरू लुटाईरहनु बाहेक केने गर्न सक्थ्यो र ?

    तथापी, नेपाल डायरी, लाई यो मेमोरेबल पल लाई हामी सामु ल्याईदिइ ति खुसीका कल्पित संगै रमाउने मौका दिनु भएकोमा धेरै धेरै धन्यवाद !

    सम्पूर्ण TFC नेपाल का साथीहरु लाई मेरो हार्दिक बधाई अनि सुभकामना !

जवाफ लेख्नुहोस्

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  बदल्नुहोस )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  बदल्नुहोस )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  बदल्नुहोस )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  बदल्नुहोस )